Prepare for the next journey…

Share Button
കൊച്ചിലെ ജീവിതം എത്ര ലളിതം ആയിരുന്നു! മുകളിൽ  ആകാശം, താഴെ ഭുമി അതിലും താഴെ പാതാളം (നരകം) … അത്ര മാത്രം! എത്ര ലളിതം. ആകാശത്ത് നിറയെ നക്ഷത്രങ്ങൾ …  അതൊക്കെ എത്ര ചെറിയ മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ, ഇവിടെ തൊടിയിൽ രാത്രി കാണുന്ന മിന്നാമിനുങ്ങുകൾ പോലെ തന്നെ.
മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ ഒന്നുകിൽ സ്വർഗത്തിൽ അല്ലേൽ പാതാളത്തിൽ, അവരവരു ചെയ്തു കൂട്ടിയ പാപങ്ങളും  നന്മകളും  അനുസരിച്ച് …
ഒത്തിരി ഒത്തിരി ദൂരെ നിൽക്കുന്നത്  കൊണ്ടാണ് നക്ഷത്രങ്ങൾ ചെറുതായി കാണുന്നതെന്ന് ആരറിഞ്ഞു? നക്ഷത്രങ്ങൾ മാത്രമല്ല മിന്നാത്തത് ഒക്കയും ഗൃഹങ്ങൾ ആണത്രേ, ഭൂമി പോലെ തന്നെ!
നീല ആകാശത്തേക്ക്‌ നോക്കിയപ്പോഴൊക്കെ സ്വർഗ്ഗത്തിനെന്തോരു വലിപ്പം, അതിനപ്പുറം അല്ലെ ദൈവവും  പിന്നെ നമ്മുടെ മരിച്ചു പോയവരും  ഒക്കെ താമസിക്കുന്നേ!
ഇപ്പോൾ പക്ഷെ ചിന്തിക്കുമ്പോൾ തോന്നും മരിച്ചു കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഈ കോടാനുകോടി ഗൃഹങ്ങളിൽ ഒന്നിലായിരിക്കും നമ്മൾ പോവുക! അവിടെ വീണ്ടും ആദി മുതൽ പിന്നെയും പുതിയ ഒരു ജീവിതം തുടങ്ങുക ആയി.. കുഞ്ഞാവ ആയി, കൌമാരം   ആയി,യുവത്വം ആയി അച്ഛനോ(അമ്മയോ) ആയി, മക്കളെ വളർത്തി ഒരു നിലയിൽ ആക്കാൻ ഉള്ള തത്രപ്പാട്‌, അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ എല്ലാം ആവർത്തിക്കുക… പ്രായമായി , പ്രായമായി  തീരെ വയ്യാതാകുമ്പോൾ മരിക്കുക, പിന്നെ വീണ്ടും മറ്റൊരു ഗൃഹത്തിൽ ….അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ എല്ലാം തനിയാവർത്തനം … ദൈവം ഉണ്ടെങ്കിൽ ദൈവത്തിനും മടുക്കത്തില്ലേ?
ആലോചിച്ചു ആലോചിച്ച് ഒരെത്തും പിടിയും കിട്ടുന്നില്ല.
ഈ ലിങ്ക് ഒന്ന് നോക്കിക്കേ!
ഒത്തിരി നാള് ജീവിച്ചിരിക്കണമെന്നു കൊച്ചു പ്രായത്തിലും, യുവത്വത്തിലും ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കാം. പക്ഷെ, വയസ്സായി കഴിഞ്ഞു ഇത്തിൾ കണ്ണി പോലെ ജീവിതത്തിനോട് പറ്റിപിടിചിരിക്കാൻ കൊതി തോന്നുമോ? ആവോ, എനിക്ക് ഒട്ടും തോന്നുന്നില്ല. തേഞ്ഞും, തേമാനം സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുക്കുന്നതും ആയ നമ്മുടെ  അവയവങ്ങൾ എത്രയെന്നു കരുതിയാണ് തേച്ചു മിനുക്കുക? ഏതു മരുന്നിനാകും അവയെ പുതു പുത്തൻ ആക്കാൻ കഴിയുക?
അപ്പോൾ പിന്നെ പളളിയിൽ പോകാനോ, കല്യാണത്തിന് കൂടാൻ പോകുമ്പോൾ നമ്മൾ ഒരുക്കം നടത്തതില്ലേ അതുപോലെ ഭംഗിയായി തയ്യാറാവുക നമ്മുടെ അടുത്ത ദൂര യാത്രക്ക്!
Share Button